September

We geven in Buiten De Krijtlijnen ook ruimte voor meningen/ideeën van andere. Graag geven we hier een platform aan mensen uit het werkveld om hun ervaringen te delen. Vandaag laten we Michiel Bral aan het woord. Michiel geeft les in het secundair onderwijs, hij geeft Nederlands en zakelijke communicatie. Hij studeerde leerkracht Nederlands – geschiedenis, logopedie, theater en film.

Michiel‘September is een hele hectische maand, broer’, zeiden mijn ouders vroeger altijd. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat nooit ten volle begreep. Ok, mijn papa staat in het onderwijs en in september start het schooljaar, maar hij had daarvoor toch twee maanden zomerslaap? Mijn mama werkt in een ziekenhuis. September leek me voor haar een werkmaand zoals de anderen, dus waarom maakt ze daar dan zo een big deal van?

Als ik mijn twijfel over deze uitspraak uitte,  kreeg ik altijd het onvermijdelijke , en tegelijkertijd  ‘ik heb geen zin om dat uit te leggen’, antwoord ‘dat zal je later wel merken’, waarop ik eens met mijn ogen draaide en er het mijne van dacht.

Nu moet ik eerlijk toegeven, tot jolijt van mijn ouders wellicht, dat ik het begin te begrijpen. Ik sta zelf in het onderwijs en zie in september hoe een hele generatie stilaan maar zeker ontwaakt uit hun zomerroes. Net als het weer trouwens wat de ‘back to reality’ gedachte lijkt te ondersteunen. Wat is het leuk onze vrienden terug te zien, spannend om de nieuwe leerkrachten te ontmoeten, beangstigend om te horen wie er in mijn klas zit, teleurstellend vast te moeten stellen dat de zomer voorbij is en afschrikwekkend dat er heel wat werk op ons ligt te wachten. Een maand vol gemengde gevoelens die de nodige energie kosten. Energie die we ergens moeten putten en dat weegt dan weer op la mama.

Ook als leerkracht is september een rollercoaster van emoties. Naast deze gedeelde emoties worden we uitgedaagd om ons te verplaatsen naar de samenleving van de toekomst. Er wordt heel vaak gejongleerd met zware woorden als werkdruk. We draaien nu eenmaal mee in een wereld waar er meer moet, waar je verschillende taken op je neemt, waar je soms door het bos de bomen niet meer ziet, maar waar je tegelijkertijd kan genieten van de mooie dingen, net omdat we het voor onszelf zo goed maken. Een wereld waar diverse en gevarieerde leefwerelden samenkomen met culturele verschillen en veeltaligheid, waar de digitale wereld een marathon loopt en wij amper getraind zijn om deze te lopen. Wij worden geconfronteerd met de wereld die onze klas binnenkomt; de geboorte van een broertje, de eerste verliefdheid, maar ook oorlog. Een wereld waar we soms zelf mee worstelen en niet altijd een pasklaar antwoord hebben. Dat is ok, we moeten enkel proberen om er op de beste mogelijke manier in op te gaan. Dat vraagt soms energie, vooral in september blijkbaar.

Dus mama, je hebt gelijk: ik heb het inderdaad gemerkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: